When the honeymoon is over

Feeling somewhat confused or disappointed after several months in a new country is not unusual… Sometimes it may be a relief to receive some help in unravelling one’s clew of thoughts.

Meeting my new coachee
As always when I’m about to meet a new coachee, I feel both excited and a bit nervous. I like coaching. That’s why I’m excited. I find great satisfaction in trying to help people leverage (cultural) differences, discover a more effective personal approach, overcome hurdles at work or unleash potential to reach meaningful objectives.

But since my work involves confidential sessions during which personal viewpoints and behaviour are discussed in an open and sometimes rather confronting way, it is also important that there be a personal click between coach and coachee. This explains why I am a bit nervous too. Will there be a click?

Figurative nudge
It is our first face to face coaching session after we spoke on the phone. The coachee confessed he felt confused about his job, about the Netherlands. He indicated he would be interested in personal coaching because he admitted he could use a figurative nudge to come to grips with the situation.

As we sit down over a cup of tea, my Asian coachee, a senior project manager, in his mid thirties, starts telling me about his career, his choices, ambitions and goals. He stresses out that he really likes his work, feels he has made the right decision in accepting this job. He’s determined to make the most of it.

After a while, it strikes me that he is describing the situation in a rather analytical way. As I listen to his carefully chosen words, his eyes, his tone and posture give away the real issue. I ask him: ‘Are you happy?’
He looks startled by this question. Perhaps he hadn’t expected our conversation to take a personal turn. But I notice that he feels invited to tell his story.

Standing out from the crowd
‘I have the feeling I came in as a new me, eager to conquer the world, feeling good, wearing a brand new trendy suit, ready to make a difference. But now, after eight months, my new me has turned pale. I’m still wearing this same suit, but now it seems to make me stand out from the crowd in an alienating way. It doesn’t seem to fit me or the surroundings. I am confused, don’t know what to do. One day I feel like giving in, like retreating, and the next I want to fight again. For sure, the honeymoon is over.’

It sounds as if reality has overruled expectations. I ask him for a concrete example.

The Brabant quarter of an hour margin
‘I still find it hard to come to grips with the Dutch systems and customs,’ my coachee explains. ‘I’m still puzzled by the power of the clock. Time seems to master my Dutch colleagues, not only at work but also at home: time always seems scarce, you should not waste time but manage time efficiently. There seems to be so much to do, while there always seems to be so little time.’

‘I don’t really bother about time,’ he continues. I feel you should take your time. Slow down, relax! Follow your natural rhythm. I’m not used to let time decide for me. Therefore, I feel I cannot live up to expectations at work.’

He smiles as he adds: ‘I also seem to miss nuances. The clock rules and yet there seems to be always time for the Brabant quarter of an hour margin, especially when it comes to meetings. Trying to come to grips with this kind of things always seems to result in failures of communication. Funny at first, but rather troublesome by now.’

Do not feel sorry for yourself
‘More and more I tend to keep myself to myself. So, if you ask me what it is that I want, I guess I’m looking for a way to regain my earlier enthusiasm,’ my coachee confesses.

I ask him what he would recommend to a friend who would find himself in a similar situation. With another smile, he says: ‘I would recommend him not to feel sorry for himself, but to go and do something about it.’

Dealing with assumptions and expectations
How to go on from here? We agree that getting to know my coachee’s own expectations and assumptions would be a good start.

So I invite him to write down what he expects from his work, his colleagues, his social life in the Netherlands. And I also invite him to list the things that make him happy, that make him smile and bring out his most sparkling personality.

In our next session these findings and viewpoints will be the starting point in the process to help him find a more satisfactory approach to deal with the Dutch, with different time perspectives, and also to deal with himself and his own assumptions and expectations.

Commitment and responsibility
Finally, I ask my coachee to reflect on the session. He indicates that he feels relieved to have taken this step. He admits that he finds the way I’m holding him a mirror rather confronting. But he also admits that I have touched some tender spots and feels positive about the outcome of the sessions.

As for me, I feel my coachee is definitely committed to take action and eager to work things out. That’s good. That means we can make good progress. I estimate that another four coach sessions should be sufficient to help him reach his objectives, to deal with cultural differences, to come to grips with the situation and find renewed enthusiasm in his work.

No pressure and a new suit
In this particular case, it will be helpful to be able to adopt an Asian time perspective, to take our time and not to put ourselves under time pressure. I know it will make my coachee feel more comfortable and help him to openly share his thoughts.

As he leaves the premises, I smile as I have a vision of my coachee having made himself a new suit, both comfortable and outstanding, tailor-made and meeting both Asian and Dutch expectations.



Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Question your sense of wonder

Experiences from the past determine our way of thinking.
What happens to others, we tend to interpret from our personal frame of reference. We draw parallels with what we believe or have experienced ourselves. We often assume we know what goes on in other people’s minds, what they mean, what they feel, how they could best be helped.

Parents can be quick to judge what’s going on in their children. Managers can be quick to judge the actions of their colleagues. People from a particular culture can be quick to judge the characteristics of another culture. But assuming that we know what someone else is thinking or feeling can easily get us into trouble.

Rather than assuming we know someone else’s experience, we could shift our perceptions into questions. Instead of saying, ‘I know you’re hurting,’ we could ask, ‘What do you feel?’ This allows us to connect with the other with no risk of misunderstandings. And what is more, it broadens our perspective, adds to our experiences and reawakens our sense of wonder.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen


Je bent je er lang niet altijd van bewust, maar waarschijnlijk reageer je vaak op dezelfde manier op een conflict. Iedereen heeft namelijk zijn persoonlijke stijl en voorkeuren bij conflicten. Hoe je reageert heeft o.a. te maken met overtuigingen en patronen. Het begint ermee dat de ene persoon meer gericht is op de ander, op het goed houden van de relaties en de andere gefocust is op het eigenbelang of het overbrengen van een inhoudelijk standpunt.
De vijf conflictstijlen zijn:
1 Vermijden: je ontloopt conflicten, vlucht ervoor.
2 Toegeven: je legt je neer bij het standpunt van de ander.
3 Compromis zoeken: je zoekt een schikking waarbij alle partijen wat inleveren.
4 Doordrukken: je domineert en overtuigt de ander, je vecht voor je eigen gelijk, gaat tegen de ander in.
5 Synergie zoeken: ja gaat voor win-win, je gaat conflicten aan met oog voor de ander, onderhandelt en zoekt naar constructieve samenwerking.

Wat is jouw voorkeursstijl?
Er is geen ‘beste stijl’, want dat hangt af van de situatie. Het is fijn als je alle stijlen kunt inzetten. Maar het is altijd fijn als je weet hoe je synergie kan bereiken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

En jij?

Het tempo waarin de samenleving verandert en waarin ook functies/beroepen veranderen neemt alsmaar toe. Er worden steeds andere en hogere eisen aan de vaardigheden van werknemers gesteld. Organisaties veranderen, willen toegerust zijn op nieuwe ontwikkelingen en eisen van de tijd. En jij? Verander jij mee? Kan jij het tempo bijbenen?
Bij veranderingen kan je ervoor kiezen om ‘het af te wachten of te laten gebeuren’, maar je kan er ook voor kiezen om je eigen toekomst(plannen) vorm te geven. Je hebt immers nu een mooie kans om eens naar jezelf, je eigen talenten en voorkeuren te kijken. Wat wil je nog leren?
Wil je een opleiding doen? Wil je switchen van richting of van baan? Wil je je positie verbeteren door bijvoorbeeld te werken aan vaardigheden of competenties? Of wil je gewoon werken aan je algemene ontwikkeling?
Geen tijd? Dat meen je niet. Te oud? Niemand is te oud om te leren en werk wordt alleen maar leuker en interessanter als je je talenten aanspreekt. Niet belangrijk? Wat is er belangrijker dan jouw toekomst?
Moeilijk om hierover te besluiten? Praat eens met mensen die je inspireren, met iemand van HR of een (loopbaan)coach.


Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Help, herrie!

‘Help, er is herrie in de tent, het werk lijdt eronder.’
Een team kan alleen succesvol zijn als er goed wordt samengewerkt. En goed samenwerken kan alleen als de teamleden weten hoe ze met conflicten moeten omgaan, als ze conflictvaardig zijn. Meningsverschillen, irritaties en conflicten, ze horen er nu eenmaal bij, sterker nog, ze zijn ook nodig om samen tot het beste resultaat te komen.
Conflictvaardig zijn betekent o.a. dat je weet hoe je het gesprek met de ander kan (blijven voeren) met respect voor zijn/haar standpunten. Conflictvaardigheid kan je leren (persoonlijk, als team, als leidinggevende om je team te ondersteunen). En het slimste is, om hier niet mee te wachten tot de emoties hoog opgelopen zijn. Want hoe verder een conflict geëscaleerd is, des te moeilijker het wordt om de samenwerking weer prettig en effectief te maken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Cultuur en conflict

Een conflict wordt extra complex als er meerdere culturen bij betrokken zijn. Dat heeft onder andere te maken met wat iemand als ‘normaal’ ervaart. Culturele verschillen zorgen dat het conflict anders ervaren wordt en bepalen hoe je met elkaar in gesprek gaat. Ze zorgen ervoor dat mensen anders kijken naar hun belangen bij het conflict, naar hun bijdrage eraan, en naar hun verantwoordelijkheid een oplossing te zoeken. Ook in de oplossing zelf zullen culturele verschillen tot uitdrukking komen.
Als manager of coach boek je de beste resultaten als je rekening houdt met deze verschillen en beschikt over interculturele vaardigheden. Wees erop bedacht dat mensen met ander normen, waarden en aannames het gesprek aangaan. En dat ook de rol van de manager of coach in het conflict tot onduidelijkheden kan leiden.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Stappen zetten

Bij een conflict ben je geneigd naar de ander te wijzen. Die doet immers iets wat niet goed is, wat je niet zint. Als hij/zij nou zich nou maar eens verbeterde, zich aanpaste, dan was er niets aan de hand. Aan jou ligt het niet. En zo kun je blijven hopen op veranderingen bij de ander. Verspilde energie. Er verbetert niets totdat jij (of de ander) een stapje zet op weg naar een oplossing. Als je de tijd neemt om samen eens te gaan zitten en dingen uit te spreken, pas dan verandert er iets. Tenminste, als je elkaar vertelt van welk gedrag je last hebt en waarom. En als je echt luistert naar elkaar. Bij het voorkomen of aanpakken van conflicten spelen drie dingen een rol: 1) je eigen gedrag en valkuilen kennen, 2) nieuwsgierig zijn naar de ander, en 3) respectvol feedback geven, en ontvangen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

In gesprek

beeld cuba 2
Het beeld dat in de header staat kwam ik eens op vakantie tegen (Havana, Cuba). Het fascineerde me. Ik zie twee prachtige, krachtige mensen die geanimeerd en relaxt met elkaar in gesprek zijn. Non-verbaal. Moeiteloos. En toch is vanzelfsprekendheid ver te zoeken. Het moet een krachttoer geweest zijn om die beelden te maken, met zoveel zwevende elementen. Of liever gezegd: door veel weg te laten. Wat voor leertraject zou de kunstenaar doorlopen hebben?
Het beeld laat voor mij het verrassende van communicatie zien. De buitenkant, de lichaamstaal speelt een belangrijke rol, onder andere in het contact maken. Hoe lastig is het om een echt gesprek te voeren als er veel wordt weggelaten, onbenoemd blijft, als je jezelf maar ten dele openstelt? En ook hoe mooi het is als je echt contact maakt, echt naar elkaar luistert. Daarvoor moet je jezelf kwetsbaar durven opstellen, oprecht nieuwsgierig zijn naar de ander. En blijven leren. Dat is ook een kunst.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Nieuwe website

Eindelijk een nieuwe website. Jarenlang hield ik er verschillende websites op na. Ik had er een voor mijn interculturele coaching en een voor mijn ‘Nederlandse’ werk. (En ik had een website over schrijven, met verhalen en een verwijzing naar mijn boek met fietsverhalen.) Niet bij te houden, maar erger nog: niet duidelijk voor mijn klanten. Want wie ben ik en wat doe ik nou? Waar kun je me voor bellen?
Daar moest dus een keer verandering in komen. De site is veranderd, mijn werk is niet veranderd. Ik ben en blijf een coach die oudere professionals ondersteunt bij vragen over veranderingen. En werkgevers adviseert over employability. Dat is de basis. En soms speelt cultuur bij die vragen een rol. Dan kijk ik samen met de klant in hoeverre interculturele samenwerking en – communicatie aandacht moet krijgen.
Een leven lang ontwikkelen, duurzame inzetbaarheid, dat staat dus centraal. Dat zijn algemene begrippen, waar veel kwesties aan op te hangen zijn. Denk maar aan vragen als: ‘Ik ben 50, wat wil ik nog?’ ‘Er gaat veel veranderen in de organisatie, wat betekent dat voor mij?’ ‘Hoe maak ik de juiste keuze voor mijn werk van morgen?’ ‘Ik heb last van spanningen, hoe kan ik daarmee omgaan?’ ‘Help, een conflict! Wat nu?’ enz enz.
Ik ga op deze site zo nu en dan iets schrijven over mijn werk, wat me daarbij bezighoudt. Ja, want schrijven blijft toch ook een hobby (al is die derde website verdwenen).

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen