Many years ago I tried boxing. I took classes.
After having exercised movements, steps and attitudes, and being armed with boxing gloves and helmet, I approached my first opponent.
At first we explored each other’s technique.
Then my opponent hit me. In my shoulder. Then in the head.
Instantly, I was shocked and angry: that really hurt! How dare he hit so hard?
Still angry and upset, I tried to keep on moving, struggling to avoid the next hit.

Hit him!
I hardly dared to hit myself. Not in the face anyway.
‘Don’t withhold, hit him,’ the trainer encouraged me.
But…hitting someone real hard…it did’t come naturally to me…I faced boundaries that needed to be crossed first.

Then there was this rule: for those exhausted or hit really bad, there was always an escape: you just had to step out of the circle that was drawn on the floor.
I felt exhausted, but it never occurred to me that stepping out of the circle would be a serious option for me. So I struggled and struggled, got out of breath but didn’t give up.

Management style
Afterwards the trainer explained that there are many parallels between boxing and management. The way you are cashing, taking a blow, hitting, focusing, crossing your boundaries, or being prepared to give in, tells a lot about your personal management and conflict styles.
Point taken!

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

When the honeymoon is over

Feeling somewhat confused or disappointed after several months in a new country is not unusual… Sometimes it may be a relief to receive some help in unravelling one’s clew of thoughts.

Meeting my new coachee
As always when I’m about to meet a new coachee, I feel both excited and a bit nervous. I like coaching. That’s why I’m excited. I find great satisfaction in trying to help people leverage (cultural) differences, discover a more effective personal approach, overcome hurdles at work or unleash potential to reach meaningful objectives.

But since my work involves confidential sessions during which personal viewpoints and behaviour are discussed in an open and sometimes rather confronting way, it is also important that there be a personal click between coach and coachee. This explains why I am a bit nervous too. Will there be a click?

Figurative nudge
It is our first face to face coaching session after we spoke on the phone. The coachee confessed he felt confused about his job, about the Netherlands. He indicated he would be interested in personal coaching because he admitted he could use a figurative nudge to come to grips with the situation.

As we sit down over a cup of tea, my Asian coachee, a senior project manager, in his mid thirties, starts telling me about his career, his choices, ambitions and goals. He stresses out that he really likes his work, feels he has made the right decision in accepting this job. He’s determined to make the most of it.

After a while, it strikes me that he is describing the situation in a rather analytical way. As I listen to his carefully chosen words, his eyes, his tone and posture give away the real issue. I ask him: ‘Are you happy?’
He looks startled by this question. Perhaps he hadn’t expected our conversation to take a personal turn. But I notice that he feels invited to tell his story.

Standing out from the crowd
‘I have the feeling I came in as a new me, eager to conquer the world, feeling good, wearing a brand new trendy suit, ready to make a difference. But now, after eight months, my new me has turned pale. I’m still wearing this same suit, but now it seems to make me stand out from the crowd in an alienating way. It doesn’t seem to fit me or the surroundings. I am confused, don’t know what to do. One day I feel like giving in, like retreating, and the next I want to fight again. For sure, the honeymoon is over.’

It sounds as if reality has overruled expectations. I ask him for a concrete example.

The Brabant quarter of an hour margin
‘I still find it hard to come to grips with the Dutch systems and customs,’ my coachee explains. ‘I’m still puzzled by the power of the clock. Time seems to master my Dutch colleagues, not only at work but also at home: time always seems scarce, you should not waste time but manage time efficiently. There seems to be so much to do, while there always seems to be so little time.’

‘I don’t really bother about time,’ he continues. I feel you should take your time. Slow down, relax! Follow your natural rhythm. I’m not used to let time decide for me. Therefore, I feel I cannot live up to expectations at work.’

He smiles as he adds: ‘I also seem to miss nuances. The clock rules and yet there seems to be always time for the Brabant quarter of an hour margin, especially when it comes to meetings. Trying to come to grips with this kind of things always seems to result in failures of communication. Funny at first, but rather troublesome by now.’

Do not feel sorry for yourself
‘More and more I tend to keep myself to myself. So, if you ask me what it is that I want, I guess I’m looking for a way to regain my earlier enthusiasm,’ my coachee confesses.

I ask him what he would recommend to a friend who would find himself in a similar situation. With another smile, he says: ‘I would recommend him not to feel sorry for himself, but to go and do something about it.’

Dealing with assumptions and expectations
How to go on from here? We agree that getting to know my coachee’s own expectations and assumptions would be a good start.

So I invite him to write down what he expects from his work, his colleagues, his social life in the Netherlands. And I also invite him to list the things that make him happy, that make him smile and bring out his most sparkling personality.

In our next session these findings and viewpoints will be the starting point in the process to help him find a more satisfactory approach to deal with the Dutch, with different time perspectives, and also to deal with himself and his own assumptions and expectations.

Commitment and responsibility
Finally, I ask my coachee to reflect on the session. He indicates that he feels relieved to have taken this step. He admits that he finds the way I’m holding him a mirror rather confronting. But he also admits that I have touched some tender spots and feels positive about the outcome of the sessions.

As for me, I feel my coachee is definitely committed to take action and eager to work things out. That’s good. That means we can make good progress. I estimate that another four coach sessions should be sufficient to help him reach his objectives, to deal with cultural differences, to come to grips with the situation and find renewed enthusiasm in his work.

No pressure and a new suit
In this particular case, it will be helpful to be able to adopt an Asian time perspective, to take our time and not to put ourselves under time pressure. I know it will make my coachee feel more comfortable and help him to openly share his thoughts.

As he leaves the premises, I smile as I have a vision of my coachee having made himself a new suit, both comfortable and outstanding, tailor-made and meeting both Asian and Dutch expectations.



Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen


Lees verder

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Een goede vraag

Mijn coachee vertelt. Hij heeft het druk, veel te doen. Alles gaat op de automatische piloot. Hij wordt geleefd. Zijn leven vliegt voorbij. Dat was vroeger wel anders. Toen waren er dromen, idealen, was er verwondering.

Als vanzelf komen we bij zijn kindertijd uit.
Waarom? Hij herinnert het zich nog prima. Hij was ook een van die kinderen die zijn ouders voortdurend gek maakte met de vraag: Waarom?
Hij deed het niet om hen gek te maken. Hij wilde toen echt alles weten.
Elke dag bood nieuwe vragen en nieuwe ontdekkingen. Wat is er met dat kind gebeurd?

Kan hij zich die tijd nog voorstellen? Kan hij nog voelen hoe dat was?
Ik vraag mijn coachee wat het verschil is tussen toen en nu?
Hij zegt: ‘Een goede vraag…’

Om na een paar minuten stilte het antwoord te geven: ‘Een goede vraag!’

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Question your sense of wonder

Experiences from the past determine our way of thinking.
What happens to others, we tend to interpret from our personal frame of reference. We draw parallels with what we believe or have experienced ourselves. We often assume we know what goes on in other people’s minds, what they mean, what they feel, how they could best be helped.

Parents can be quick to judge what’s going on in their children. Managers can be quick to judge the actions of their colleagues. People from a particular culture can be quick to judge the characteristics of another culture. But assuming that we know what someone else is thinking or feeling can easily get us into trouble.

Rather than assuming we know someone else’s experience, we could shift our perceptions into questions. Instead of saying, ‘I know you’re hurting,’ we could ask, ‘What do you feel?’ This allows us to connect with the other with no risk of misunderstandings. And what is more, it broadens our perspective, adds to our experiences and reawakens our sense of wonder.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Lol in veranderen

Veranderingen in goede banen leiden, altijd lastig. Het ‘wat’, het gewone werk moet doorgaan, terwijl het ‘hoe’ voor volop hoofdbrekens zorgt. Hoe vertaal je de theorie naar de praktijk? Hoe leid je een cultuuromslag in goede banen?  Hoe krijg je mensen mee? Hoe ga je om met weerstand? Hoe houd je mensen gemotiveerd? Hoe spreek je mensen aan op hun nieuwe rol? Hoe zorg je ervoor dat het niet te zwaar wordt en houd je er lol in?
Tip: begin met deze laatste vraag.  Natuurlijk is het spannend, maar maak het ook leuk. Geef ruim aandacht aan de dingen die goed gaan. Leer van de successen (en van de fouten). Haal er goede voorbeelden, stimulerende sprekers, filmpjes enz bij. Verras je collega’s met een andere aanpak, ga bijvoorbeeld eens op een andere manier vergaderen. Daag anderen uit met ideeën te komen. Stel vragen, wees nieuwsgierig naar weerstand en doe iets met de nieuwe inzichten. Maakt het niet te ingewikkeld, wees flexibel, timmer het proces niet dicht. Blijf jezelf, wees zo open en eerlijk mogelijk. En geef zelf het goede voorbeeld.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen


Je bent je er lang niet altijd van bewust, maar waarschijnlijk reageer je vaak op dezelfde manier op een conflict. Iedereen heeft namelijk zijn persoonlijke stijl en voorkeuren bij conflicten. Hoe je reageert heeft o.a. te maken met overtuigingen en patronen. Het begint ermee dat de ene persoon meer gericht is op de ander, op het goed houden van de relaties en de andere gefocust is op het eigenbelang of het overbrengen van een inhoudelijk standpunt.
De vijf conflictstijlen zijn:
1 Vermijden: je ontloopt conflicten, vlucht ervoor.
2 Toegeven: je legt je neer bij het standpunt van de ander.
3 Compromis zoeken: je zoekt een schikking waarbij alle partijen wat inleveren.
4 Doordrukken: je domineert en overtuigt de ander, je vecht voor je eigen gelijk, gaat tegen de ander in.
5 Synergie zoeken: ja gaat voor win-win, je gaat conflicten aan met oog voor de ander, onderhandelt en zoekt naar constructieve samenwerking.

Wat is jouw voorkeursstijl?
Er is geen ‘beste stijl’, want dat hangt af van de situatie. Het is fijn als je alle stijlen kunt inzetten. Maar het is altijd fijn als je weet hoe je synergie kan bereiken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

En jij?

Het tempo waarin de samenleving verandert en waarin ook functies/beroepen veranderen neemt alsmaar toe. Er worden steeds andere en hogere eisen aan de vaardigheden van werknemers gesteld. Organisaties veranderen, willen toegerust zijn op nieuwe ontwikkelingen en eisen van de tijd. En jij? Verander jij mee? Kan jij het tempo bijbenen?
Bij veranderingen kan je ervoor kiezen om ‘het af te wachten of te laten gebeuren’, maar je kan er ook voor kiezen om je eigen toekomst(plannen) vorm te geven. Je hebt immers nu een mooie kans om eens naar jezelf, je eigen talenten en voorkeuren te kijken. Wat wil je nog leren?
Wil je een opleiding doen? Wil je switchen van richting of van baan? Wil je je positie verbeteren door bijvoorbeeld te werken aan vaardigheden of competenties? Of wil je gewoon werken aan je algemene ontwikkeling?
Geen tijd? Dat meen je niet. Te oud? Niemand is te oud om te leren en werk wordt alleen maar leuker en interessanter als je je talenten aanspreekt. Niet belangrijk? Wat is er belangrijker dan jouw toekomst?
Moeilijk om hierover te besluiten? Praat eens met mensen die je inspireren, met iemand van HR of een (loopbaan)coach.


Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Help, herrie!

‘Help, er is herrie in de tent, het werk lijdt eronder.’
Een team kan alleen succesvol zijn als er goed wordt samengewerkt. En goed samenwerken kan alleen als de teamleden weten hoe ze met conflicten moeten omgaan, als ze conflictvaardig zijn. Meningsverschillen, irritaties en conflicten, ze horen er nu eenmaal bij, sterker nog, ze zijn ook nodig om samen tot het beste resultaat te komen.
Conflictvaardig zijn betekent o.a. dat je weet hoe je het gesprek met de ander kan (blijven voeren) met respect voor zijn/haar standpunten. Conflictvaardigheid kan je leren (persoonlijk, als team, als leidinggevende om je team te ondersteunen). En het slimste is, om hier niet mee te wachten tot de emoties hoog opgelopen zijn. Want hoe verder een conflict geëscaleerd is, des te moeilijker het wordt om de samenwerking weer prettig en effectief te maken.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

De valkuilen van taal

Taal en cultuur zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Iedere taal heeft eigenaardigheden die uniek zijn voor deze ene cultuur.

Onbewust denken we dat mensen die de taal goed spreken, ook de cultuur goed kennen. Dat is een misverstand. Als iemand perfect Engels schrijft en de taalregels kent, wil dat nog niet zeggen dat hij ook weet hoe hij in een Engels bedrijf moet communiceren. Denk maar aan een Indiër die voor het eerst op bedrijfsbezoek komt in Engeland. Hij kan zich heel ongemakkelijk voelen als hij de omgangsvormen en sociale codes niet kent.

Overigens is het van mensen die de taal goed spreken vaak nog maar de vraag of ze zich zo goed kunnen uitdrukken dat het ook lukt om nuanceverschillen aan te geven of zegswijzen correct te gebruiken. Daarvoor moet je bijna een native speaker zijn.

Door verkeerd taalgebruik en het foutief gebruik van uitdrukkingen kunnen misverstanden ontstaan. Het helpt om jezelf hiervan bewust te zijn, of je nu degene bent die aan het woord is of de luisteraar bent. Check en dubbelcheck of het goed is overgekomen / je het goed begrepen hebt.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen